Chłoniak

Chłoniak jest chorobą nowotworową dotyczącą układu białokrwinkowego. Występuje zarówno u psów jak i kotów. Jest gęstym nowotworem ludzi oraz bardzo wielu gatunków zwierząt takich jak konie, tchórzofretki, świnki morskie, małpy i inne. Pierwotnie dotyczy węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, ale może też pojawić się we wszystkich miejscach, gdzie występuje tkanka limfatyczna (drogi oddechowe, przewód pokarmowy, nerki, skóra, jądra, kości, oczy). Do tej pory nie udało się ustalić co może być przyczyną zainicjowania tego procesu nowotworowego. Podejrzewa się, że pewną rolę mogą odgrywać niektóre związki chemiczne (chlorowane węglowodory), długotrwała stymulacja układu odpornościowego, sterydoterapia, przewlekłe infekcje. Wykazano pewną predyspozycję niektórych ras psów do występowania chłoniaka. Są wśród nich dobermany, boksery, amstaffy, bulteriery, rottweilery, berneńskie psy pasterskie. Niemniej choroba może wystąpić u każdej rasy. Wyróżnia się różne typy histopatologiczne chłoniaka, które mogą mieć mniej lub bardziej agresywny przebieg. Jednak każdy typ jest nowotworem złośliwym i nie leczony prowadzi do szybkiej śmierci. Typowym objawem jest powiększenie węzłów chłonnych (charakterystyczne zgrubienia w okolicy szyi, czy pod kolanami). Często brak jest jakichkolwiek innych objawów, co nieco usypia czujność właścicieli. Chłoniak jest nowotworem, który może być skutecznie leczony, a nierzadko także wyleczony całkowicie. Wszystko zależy od tego jak szybko został wykryty i w jakim stadium choroby (opisuje się 5 stadiów) rozpoczęto terapię. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania klinicznego, badań krwi, badań RTG klatki piersiowej i USG jamy brzusznej oraz przede wszystkim na podstawie wyników badania cytopatologicznego lub histopatologicznego materiału pobranego ze zmienionych tkanek (węzłów chłonnych, śledziony). Terapia polega na cyklicznym podawaniu leków cytostatycznych w określonych odstępach czasu lub usunięciu chirurgicznym zmian miejscowych (pojedynczy węzeł chłonny, skóra, śledziona) i uzupełniającym cyklicznym podaniu leków cytostatycznych. Leczenie standardowo trwa od 6 do 12 miesięcy, zaś w przypadku terapii uzupełniającej zabieg operacyjny, to z reguły 4-5 cykli powtarzanej chemioterapii co 3 tyg. W większości przypadków przynosi niemalże natychmiastową poprawę. Niestety nie zawsze udaje się uzyskać całkowite (trwałe) wyleczenie. Niemniej u ok 50% leczonych zwierząt udaję się przedłużyć życie w dobrym komforcie o co najmniej 12 miesięcy. W porównaniu ze średnią, około 2 miesięczną przeżywalnością psów nie poddanych terapii wygląda to optymistycznie i zachęca do podejmowania terapii.